مرحوم احمد الياسي مردي (جوانمرد بيشتر برازنده است) از تبار زرينقبا بود كه به وقت خويش اميد بسياري از آشنايان، دوستان و همسايگانش در تهران بود كه در ارديبهشت ماه ۱۳۸۲ به ديار باقي شتافت. آرامگاه ايشان در قطعه ۲۲۷، رديف ۸۹ به شماره ۸ بهشت زهراي تهران مي باشد.
روحش شاد و قرين رحمت الهي باد
با تغييراتي كه در مسير حرمت قطار تبريز - تهران صورت گرفته مسافت راه آهني كوتاهتر شده و زمان مسافرت با قطار به تهران و بالعكس بطور چشمگيري كاهش يافته است. در حال حاضر وزارت راه و ترابري مشغول اجراي پروژه بوده و مسير آن مشخص بوده و كف سازي و شن ريزي مسير همراه با كندن تپهها و كوهها و تراز گذاري كاملاً به پايان رسيده و ايستگاهي از اين خط هم در اراضي روستاي زرينقبا پيشبيني شده كه اميد است بزودي شاهد افتتاح آن باشيم كه نقش عظيمي در تردد روستاييان منطقه بويژه براي تهران خواهد داشت. عكس زير نمايي از عمليات خط آهن در مسير زرينقبا به ملاحاجي است.
در حال حاضر كه پاييز ۱۳۸۷ ميباشد روستاي زرينقبا توسط خادمين زير مديريت شده امورات اداري آن حل و فصل ميگردد كه از خداوند متعال براي اين عزيزان طول عمر همراه با موفقيت در خدمت به مردم آرزومنديم
|
اعضاي شوراي اسلامي |
دهدار |
مسئول خانه بهداشت |
|
منصور مايلي |
علي نادرخاني |
عسگر محمدي |
|
جبرئيل قره داغي |
|
آشاقا باغچا (باغچه پايين) در تقاطع مسير روستاي زرينقبا با مسير خاكي و پياده روستاي ملاحاجي د كنار رود زرينرياقبا واقع شده كه روزگاري ياتاق (استراحتگاه) رمههاي زرينقبا در هنگام ظهر براي استفاده گوسفندان از آب و دوري از نور مستقيم خورشيد بود كه در اين هنگام چوپانان فرصتي گرانبها بدست ميآوردند تا به صرف ناهار در سايه درختان تنومند بيد بپردازند. در كنار اين استراحتگاه باغچهاي معروف به آشاقا باغچا داراي درخت گلابي بزرگ و پر حصولي بود كه روزي تعدادي را هم ميرساند و خوشبختانه هنوز هم با همان اقتدار بر تارك زيباي منطقه ميدرخشد. اميد است كه عكسهاي زير موجب تداعي خاطراتي زيبا و دوست داشتني از ايام گذشته باشد.
درختان بيد استراحتگاه تابستاني رمه در پاييز ۱۳۸۷
تصويري از نماي جنوبي آشاقا باغچا در پاييز ۱۳۸۷
عظمت خالق هستي در طلوع و غروب آفتاب بيش از هميشه مشهود است
غروب آفتاب روز پنجشنبه مورخه ۱۶/۸/۸۷ طلوع آفتاب روز جمعه مورخه ۱۷/۸/۸۷
در اين قسمت سعي گرديده است تا تصاويري از جهات مختلف از روستاي زرينقبا نمايش داده شود تا زيباي اين رستاي بكر كه داراي طبيعت بيش از حد چشمنوازي است در اذهان مجسم شود هر چند كه اسباب ساخت بشري نتوانسته است هيچ وقت زيباييهاي خدادادي را آنگونه كه هست نمايش دهد ولي باز كفش كهنه در بيابان نعمتي است.
روستاي زرينقبا از منظر شمال شرقي به تاريخ ۱۷/۸/۱۳۸۷ از آلبوم شخصي مدير وبلاگ
روستاي زرينقبا از منظر جنوب شرقي به تاريخ ۱۷/۸/۱۳۸۷ از آلبوم شخصي مدير وبلاگ
روستاي زرينقبا در هنگام طلوع آفتاب از منظر شرق به تاريخ ۱۷/۸/۱۳۸۷ از آلبوم شخصي مدير وبلاگ
اين خانههاي ويلايي جديداً در اراضي قرهچمن بنا شدهاند كه مسير انحرافي روستاي زرين قبا از جاده اصلي تبريز - تهران است. در مسير رفت به روستاي زرينقبا اگر نگاهي به سمت راست خود (سمت شرق) بكنيم بيشك منظرههايي را خواهيم ديد كه حتي بدون وجود اين خانههاي ييلاقي و ويلايي نيز بسيار زيباست. اين بناها در امتداد رودخانه واقع شده و به مرور زمان نيز شاهد افزايش تعداد آنها خواهيم بود.
تصاويري كه در ادامه مطلب آورده شده است عكسهاي گرفته شده توسط دوربين ديجيتال كانن از مناظر زيباي روستاي زرينقبا به تاريخ روز جمعه مورخه ۱۷/۸/۱۳۸۷ توسط مدير سايت ميباشد. انصافاً بر خلاف خود فصل پاييز كه بيشتر مويد گلريزان و جدايي است ولي اين عكسها شور و شوق طبيعت را در دل هر بينندهاي بر ميانگيزد.
درخت زردآلوي باغچه آقاي نصيري در ضلع شرقي محله چايپاره
باغچهها و اراضي كشت و كار در نظرآلي يوردي كه از خَرمَنلر عكس گرفته شده است
سه راهي مسير روستاهاي زرينقبا و ملاحاجي
منبع تصاوير: آلبوم شخصي قربان الياسي
سالياني قبل كه هنوز پاي مدرسين و معلمان مدارس دولتي به روستاها باز نشده بود روستاي زرين قبا داري مدرسين مكتبهاي مذهبي بود كه نقش بسزايي در سوادآموزي و تحصيل اصول ديني داشتند. در اين مكاتب كه معمولا در يكي از اتاقهاي خانهاي در روستا برگزار ميشد در بدو آموزش جزء آخر قرآن كريم (عمً يُجيبو يا در اصطلاح محلي چَرَكِه) تدريس ميشد كه از سورههاي خيلي كوچك شروع شده و به سورههاي بزرگتر ختم ميشد و هر كس كه سورههاي بيشتر ميخواند به محل نشيمن استاد مكتب نزديكتر ميشد و كساني كه دروس كمتري ميخواندند در مكانهاي پايندست اتاق مينشستند. افرادي كه اين جزء را تمام ميكردند مدتي به ختم قرآن كريم مشغول ميشدند و پس از اتمام قرآن مدرس مكتب نحوه نگارش فارسي را مياموخت و رسم بود كه شيوه نگارش نامه به شخصيتها و ادارات آموزش داده ميشد. در همين هنگام گلستان سعدي و اشعار زيباي آن تدريس ميشد و معني دقيق آنها بيان ميگرديد كه پايان مطالب گلستان در واقع پايان دوره مكتب بود. بايد خاطر نشان كرد كه بسياري از كودكان روستا قبل از ورود به مدارس داراي تحصيلات حوزوي بوده و خواندن نوشتن مدرسهاي را نيز بلد بودند و لازم به ذكر است كه براي سپاس از زحمات ملاي مكتب در پايان هر دوره تحفه ناچيزي به وي برده ميشد . در زير اسامي چند تن از مدرسين مكتب آورده شده است.
روستاي زرينقبا از بدو تاسيس يك روستاي مذهبي بوده و همواره در خود روحانيون و مردم دينپروري پرورانده است كه مشوق گرايش جوانان و اهالي روستا به دين و مذهب بوده اند. بيترديد اين روحانيون نقش انكارناپذيري در سعادت اهالي داشته و مجالس گوناگون اهالي روستا و همچنين روستاهاي همجوار و شهرهاي محل سكونت را (اعم از مجالس عروسي، مداحي، سوگواري مذهبي و ترحيم مرحومين) برگزار نمودهاند. در زير به تعدادي از اين عالي مقامان اشاره ميگردد تا يادي و سپاسي از زحمات آنها گردد.
در حال حاضر روستاي زرينقبا داراي ۸۶ خانوار است كه با نامهاي خانوادگي مشترك و متفاوتي شناخته شده و در كل ميتوان گفت كه بصورت فاميلي زندگي ميكنند به همين خاطر تعداد نام خانوادگي نسبت به تعداد خانوار كمتر ميباشد. مواردي هم وجود دارد كه افراد روستا بدون اينكه نسبت فاميلي داشته باشند داراي نام خانوادگي مشتركي هستند. در زير به نامهاي خانوادگي ساكنين روستا به ترتيب حروف الفبا اشاره ميگردد:
روستاي زرين قبا داراي اراضي متعددي است كه بيشتر در جهت شمالي جنوبي گسترش يافته و هر كدام بنامهاي مصطلح و شناخته شده به حادثهاي بيان مي گردد و در طول تاريخ روستا هم اين نامها ماندگار شده كه در زير به تعدادي از آنها به ترتيب حروف الفبا اشاره ميگردد:
چمنزارهاي روستا: اوتاقلي چيمن، چوخور چيمن، شور چيمن،
چشمههاي روستا: آدا بيلاغي، آقامد گلي، آلقلي بلاغي، باش بلاغ، بَند، داش بلاغ، ساري بلاغ، سويوخ بلاغ، قاوال زيغي، قديم بلاغ، قَفَر بلاغي، قوري بلاغ، قوشا بلاغ، قوطور بلاغي، قيبلا بلاغي، گو بلاغ، گورگور، گوزگولي بلاغ، ليق ليق،
درههاي روستا: آق دره، احمد دَرهسي (اگر با صداي بلند در اين دره صحبت كنيد پژواك صداي خود را بوضوح خواهيد شنيد)، اوجاق درسي، داغ درسي، دالي دره، دالي سول دره، ساري دره، سول دره، غَمزَه درسي، قزيل دره، گِن دره، گونِي درسي،
باغات روستا: بالديرقاني، بايرام خوجا، فتاح باغچاسي،، قانقالي، ناخير يولي، نظر عالي يوردي،
مكانهاي باستاني: خرابهلَر، كهنه قبرسانديق، قَفَر بلاغي (در اين منطقه آثار روستاي قديمي كه ديوارهاي خانههاي روستايي است مشاهده مي گردد)،
ساير مناطق روستا: آت قروقي، آشاغا گونِي، آشاقا توپراخ، آق داش، آقعلي گوزي، آلقلي ديكي، اُتاقلي، اورتا گونِي، اوشقونلي، باش يورد (اين منطقه زماني محل اتراق ايلات بوده است)، پانبيخلي آرخي، پولاد قَيسي، پيشيك بالاليان، تاقچالي قَيه، جين ديِرماني، جين گيلديََن داش، چاخ ماخ گوزي، خرابا دالي، دليهلي داش، دَوَ ياتان، دووش، ديكيليلر، زال يوردي، ساري داغ، سراب يولي، عاقيل داشي، عباس هاچاسي، قارقاشا سدي، قاري قبري، قاريشقاليق، قَفهلَر (جاده قديم اردبيل – مراغه بوده است)، قيليش باير، كَلَه ديبي، كول تپه، كويل چائي، گاميش ساواشان، گاميش ياتان، گونِي، محمدرضا خيرات ورن، مرفش قيه، مَمَد يري، موسي طُولَسي، مهدي دامي، مهدي زميسي، يوخاري گونِي،
وجود تنوع حيوانات وحشي در سالهاي گذشته تقريبا به تاريخ پيوسته و به ندرت مكانهايي وجود دارند كه مثل سابق شاهد وجود حيات وحش پربار و افسونگر باشد. نه فقط در منطقه مورد نظر ما، بلكه در تمام نقاط ايران ديگر از آن همه موجودات به اصطلاح وحشي خبري نبوده و فقط ميتوان آنها را در باغ وحشها و در مناطق حفاظت شده محيط زيست مشاهده نمود. روزگاري كه كوههاي و نقاط دور دست زرينقبا جولانگاه قوچ و ميش، مارال، خرس، گرگ و گوزن و بسياري از موجودات ريز و درشي مانند روباه و خرگوش بود امروزه فقط تعدادي محدود و آن هم در نقاط دوردست و بندرت مشاهده مي شود. داستانهاي زيادي از خرسهاي درشت هيكل روايت ميشد كه اكنون ديگر به افسانه پيوسته است و تعداد محدودي از جانوران وحشي مثل گرگ و روباه و خرگوش در فصول زمستان و در كمبود مواد غذايي در اطراف روستا مشاهده ميگردد.
در روزي از روزها و در مورخ 13 ارديبهشت 1387 كه براي تفريح و جمعآوري گياهان دارويي و ريواس به اراضي روستاي بدون سكنه نارينآباد در شمالغربي زرينقبا رفته بوديم يك مرتبه شاهد منظره جالب و حيرت انگيز دور شدن خرس بزرگي از محل شديم كه از دور و با 12 برابر بزرگنمايي اپتيكال دوربين كانن صحنهاي را بتصوير كشيديم. در همان لحظه تصميم گرفتيم كه براي تهيه عكسهاي بهتر از اين موجود افسانهاي براي تحويل به سازمان محيط زيست آذربايجان شرقي به دنبال خرس رهسپار شويم. سربالاييها و تپههايي را پشت سر گذاشته و تا حد امكان به خرس نزديك شديم ولي متاسفانه به خاطر بارش ناگهاني باراني شديد و به دنبال آن تگرگي سهمگين مجبور به پايين آمدن از تپههاي نارينآباد شده و به همين تصاوير قناعت كرديم.
قانقالّي باغي برزرگ در شمال شرقي روستاي زرين قبا بود كه داراي درختان ميوه و محصولات زراعي بسياري بود كه امروزه اراضي باغ بين اهالي روستاي ملاحاجي تقسيم شده و بلايي بر سر آن آورده شده كه امكان شناخت آن از شرايط قبلي وجود نداشته و ميتوان گفت فاجعه اي زيست محيطي رخ داده است. قانقالّي داراي حيات وحش بسيار غني بوده و روزگاري جولانگاه خرسها، گرگها، مارالها، قوچ و ميش وحشي راسوها و ... بوده است كه قصه آنها نيز متاسفانه به تاريخ پيوسته است. (شخصيتهاي عكس با كمي دقت شناخته خواهند شد).
منبع تصوير: آلبوم شخصي آقايان نوروز و الياس الياسي
منبع تصوير: آلبوم شخصي قربان الياسي
مرحوم يوسفعلي محمدي (بزرگ خاندان محمدي) نمونهاي از شخصيتي تلاشگر و الگوي فردي دوست دار طبيعت و شكار و محيط زيست كه به ديار باقي شتافته است.
اين مدرسه كه بنام مدرسه ۱۷ شهريور زرينقبا ناميده ميشد اولين مدرسه زرينقبا بوده و در محله چايپاره واقع شده بود كه داراي ۲ كلاس بود و دروس مقطع ابتدايي در آن تدريس ميشد و بسياري از تحصيل كردگان اوليه روستا، تحصيلات خود را از اين مدرسه كه به موازات مكتبهاي ديني قديم تدريس مي كرد شروع كردهاند. در حال حاضر جز خرابهاي از اين مدرسه باقي نمانده و بعد از آن دو مدرسه راهنمايي و دبيرستان ديگر تاسيس شد كه به وقت خويش داراي دانشآموزان بسياري بودند و لي امروزه به دليل مهاجرت روستائيان به شهرها ديگر آن رونق قديمي را ندارد.
منبع تصوير: آلبوم شخصي قربان الياسي