سالياني قبل كه هنوز پاي مدرسين و معلمان مدارس دولتي به روستاها باز نشده بود روستاي زرين قبا داري مدرسين مكتبهاي مذهبي بود كه نقش بسزايي در سوادآموزي و تحصيل اصول ديني داشتند. در اين مكاتب كه معمولا در يكي از اتاقهاي خانهاي در روستا برگزار ميشد در بدو آموزش جزء آخر قرآن كريم (عمً يُجيبو يا در اصطلاح محلي چَرَكِه) تدريس ميشد كه از سورههاي خيلي كوچك شروع شده و به سورههاي بزرگتر ختم ميشد و هر كس كه سورههاي بيشتر ميخواند به محل نشيمن استاد مكتب نزديكتر ميشد و كساني كه دروس كمتري ميخواندند در مكانهاي پايندست اتاق مينشستند. افرادي كه اين جزء را تمام ميكردند مدتي به ختم قرآن كريم مشغول ميشدند و پس از اتمام قرآن مدرس مكتب نحوه نگارش فارسي را مياموخت و رسم بود كه شيوه نگارش نامه به شخصيتها و ادارات آموزش داده ميشد. در همين هنگام گلستان سعدي و اشعار زيباي آن تدريس ميشد و معني دقيق آنها بيان ميگرديد كه پايان مطالب گلستان در واقع پايان دوره مكتب بود. بايد خاطر نشان كرد كه بسياري از كودكان روستا قبل از ورود به مدارس داراي تحصيلات حوزوي بوده و خواندن نوشتن مدرسهاي را نيز بلد بودند و لازم به ذكر است كه براي سپاس از زحمات ملاي مكتب در پايان هر دوره تحفه ناچيزي به وي برده ميشد . در زير اسامي چند تن از مدرسين مكتب آورده شده است.
-
مرحوم مشهدي حسن لطفي (خدايش بيامرزد)
-
مرحوم ميرزا محمدحسين مايلي (خدايش بيامرزد)
-
مرحوم عبدالرحيم محمدي (خدايش بيامرزد)
-
مرحوم ميرزا صمد مهديلو (خدايش بيامرزد)
-
محمود مايلي (خداوند عمر با بركتش را طولاني بفرمايد)